“Mijn levenspad, vooral op werk, leek meer op een doolhof. Door het wandelcoachtraject heb ik nieuwe perspectieven gevonden.”
Levenspad…wat een mooi woord eigenlijk, en wat kun je daar veel metaforen aan ophangen. Mijn levenspad leek de laatste tijd meer op een doolhof vol kreupelhout, en beren en andere obstakels. Omdat ik een nogal koppig persoon ben bij tijd en wijle, liep ik me daar hartstikke in vast, telkens weer had ik het gevoel over van alles heen te moeten klauteren, zonder dat ik uitzicht had op inzicht.
Vanuit mijn werk kreeg ik het aanbod om het eens te proberen met een wandelcoach; dat werd Agnes. De afgelopen weken liep ze met me mee. En dat was voor mij een bijzondere ervaring.
Met eenvoudige oefeningen, en gesprekken waarin zij nooit oordeelt, maar wel luistert, heeft ze mij geholpen bij het vinden van nieuwe perspectieven, waarvan voor mij het belangrijkste is, dat je obstakels ook kunt opruimen door er omheen te wandelen en ze achter je te laten en te ervaren dat zich daar nieuwe paadjes bevinden, met nieuwe mogelijkheden, een verademing!
M. v. E.
vrouw, 60 jaar
Onderstaande tekening van een knotwilg als metafoor, ontving ik als dank voor het wandelcoachtraject.
