Een totaal onverwachte gebeurtenis zette mijn leven volledig op zijn kop. Ik heb vooral geleerd dat boosheid en verdriet er mag zijn.
Van alle zekerheden die ik had, of dacht te hebben, waren er plotsklaps een heleboel verdwenen. Dit bracht verdriet, boosheid en angst met zich mee. Angst voor het nu en vooral voor de toekomst. Want dat was ineens een enorm zwart gat.
Van de wandelingen met Agnes heb ik geleerd dat de boosheid en het verdriet er mogen zijn. Dat het er nu is, maar dat het met het verstrijken van de tijd minder wordt.
Door de gesprekken met Agnes merkte ik dat het mij vooral helpt door te bouwen aan mijn toekomst. Zelf nieuwe voetstappen maken, nieuwe herinneringen creëren en trots zijn op de nieuwe dingen die je onderneemt, ook al zijn ze nog zo klein. Want er kan je altijd iets overkomen dat buiten jouw macht ligt, maar daarna is het aan jezelf wat je daarmee doet.
Wat ik heel fijn vond, was dat Agnes er echt voor mij was. Voor mij alleen, zonder over mij of iets of iemand anders te oordelen. En daarbij is het ook heel prettig om ongedwongen al wandelend met elkaar te praten.
Dank je wel voor alle mooie wandelingen en verhelderende gesprekken Agnes!
Anoniem
vrouw, 49 jaar